Menu

Rzym, Boże Narodzenie 2017 Wyróżniony

Rzym, Boże Narodzenie 2017

„Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił. Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę”. (Łk 2, 15b-16)

Kochane Siostry, Drodzy Członkowie i Członkinie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety,

To kolejne Boże Narodzenie w naszym życiu, które Pan Bóg w swojej ogromnej dobroci pozwala nam przeżywać. Adwentowy czas modlitwy i wyczekiwania pozwolił nam przygotować się na przyjście Boga, który zapragnął przyjąć ludzką naturę. Tegoroczne święta Bożego Narodzenia pragniemy przeżywać w duchu ogromnej wdzięczności wobec Boga Ojca za wszystkie otrzymane dary oraz łaski, jakimi nas obdarzył w kończącym się Jubileuszowym Roku. Jednocześnie chcemy świadomie i z otwartym sercem przyjąć oraz zaakceptować to, co Bóg chce nam powiedzieć ukazując drogę, którą powinniśmy pójść.

Ewangelista św. Łukasz oznajmia, że Pasterze usłyszawszy głos Anioła: „dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan” (Łk 2,11), podjęli decyzję, aby pójść i zobaczyć co się zdarzyło w Betlejem. Z kolei św. Mateusz pisze o Mędrcach, którzy przywędrowali ze Wschodu, aby oddać cześć nowonarodzonemu Królowi. Udali się oni najpierw do Jerozolimy do pałacu króla Heroda, a potem przyszli do Betlejem, gdyż „gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię” (Mt 2, 9b).

Wspomniane wersety Pisma św. ukazują, że zarówno pasterze, jak i Mędrcy podjęli decyzję, aby udać się w drogę. Po całym dniu ciężkiej pracy, pomimo zmęczenia i ciemności nocy, pasterze usłyszawszy słowa Anioła bez ociągania, z pośpiechem wyruszyli w drogę do Betlejem, aby zobaczyć, co się tam zdarzyło (por. Łk 2, 15). Ich serca wypełniał entuzjazm i pragnienie zobaczenia Mesjasza. Podobnie Mędrcy ujrzawszy wschodzącą gwiazdę nowo narodzonego króla żydowskiego, postanowili odnaleźć Go i przywitać. Przygotowali oni dary i pozostawiając miejsce zamieszkania oraz swój dobytek wyruszyli w nieznane za gwiazdą, która wskazywała im szlak. Mędrcom i pasterzom towarzyszył trud oraz zmęczenie. Byli osłabieni i wyczerpani, ale pragnienie spotkania się z Mesjaszem i Królem dodawało im sił do dalszego wędrowania. Nie bali się podjąć znoju poszukiwań, aby osiągnąć zamierzony cel i dotrzeć do miejsca narodzenia Jezusa. Wszyscy szukający Mesjasza zostali wynagrodzeni za swój trud włożony w poszukiwanie, bo gdy dotarli do Betlejem: „znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę leżące w żłobie” (Łk 2, 16). Pełni radości i wdzięczności „upadli na twarz i oddali Mu pokłon” (Mt 2, 11). A wróciwszy do swojej krainy i do swoich domów, dzielili się z innymi swoim szczęściem oznajmiając, że spotkali się z nowonarodzonym Mesjaszem.

Kochane Siostry, Drodzy Członkowie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, dzisiejszy świat ofiaruje nam różne wartości i proponuje różne drogi, które często są piękne, wygodne, bogate, oświetlone i ozdobione przemijającymi dobrami. One nie wymagają trudu i wysiłku, ale też „szybko się kończą” i nie prowadzą do żadnego celu. Wiemy też, że wielu ludzi idzie przez życie drogami mało atrakcyjnymi, pełnymi różnych przeszkód, niekiedy znaczonymi cierpieniem, wymagającymi trudu, zmagań i zapomnienia o sobie. Przebycie tych dróg nie jest łatwe, potrzebny jest wysiłek, codzienne przełamywanie siebie, wyrzeczenie, wytrwałość, a jeśli to konieczne, to także akceptacja własnych ograniczeń. Dlatego ważne jest, abyśmy potrafili dobrze rozeznać i znaleźć tę właściwą drogę, która zaprowadzi nas do Betlejem, gdzie będziemy mogli oddać hołd nowonarodzonemu Jezusowi i cieszyć się ze spotkania z Nim.

Czytając Ewangelię wiemy, że pragnieniem Boga było, aby pasterze przybyli do żłóbka. Także dzisiaj Bóg bardzo pragnie spotkać się z człowiekiem, chce mieć go blisko siebie. Kochane Siostry, Drodzy Członkowie Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, trwając w atmosferze świątecznej radości idźmy do żłobka, aby spotkać się z nowonarodzonym Mesjaszem, aby odpowiedzieć na pytanie, które chce nam postawić. Idźmy z radością na to spotkanie, z nadzieją w sercu, że możemy jeszcze raz wyznać swoją wiarę w to, że Bóg dla nas stał się Człowiekiem. Z oddaniem i zawierzeniem złóżmy na nowo nasze życie w Jego dłonie i pozwólmy się Jemu prowadzić.

Nie wystarczy tylko dojść do Betlejem, ale na wzór pasterzy i Mędrców powinniśmy złożyć Dzieciątku dary. Nie bójmy się oddać Jezusowi tego co jest nasze, może takie słabe, nieudolne, „chore”. Oddajmy Mu to, co nam się nie udaje, co nas od Niego odciąga, rzeczy które są bezużyteczne, bezwartościowe, którym poświęcamy za dużo czasu i uwagi. Złóżmy to wszystko w darze, aby w to miejsce wprowadzić Boga, bo On jest dla nas najważniejszy. Jezus chce nas mieć blisko, pragnie naszego szczęścia, gdyż bardzo nas kocha i obiecuje udzielić nam tego czego potrzebujemy. Jeśli pragniemy spotkać się z Bogiem i doświadczyć Jego działania, powinniśmy zostawić wszystko jak pasterze i Mędrcy, bo tylko On jest w stanie pomóc nam osiągnąć prawdziwe szczęście, wypełnić naszą pustkę, tęsknotę, rozwiązać nasze codzienne problemy, trudności.

Spotkanie z Jezusem i szczere oddanie Mu wszystkiego, tak napełnia człowieka radością, że na wzór pasterzy, którzy gdy ujrzeli Dziecię Jezus „opowiedzieli o tym, co im zostało objawione” (Łk 2, 17), idzie z radością głosić, że Zbawiciel przyszedł na świat, że zamieszkał wśród nas. Stawajmy się Misjonarzami, którzy w swoich wspólnotach, rodzinach, miejscach pracy, dzielą się doświadczeniem wiary. Papież Benedykt XVI zachęcał, aby: „składać świadectwo wierze w najróżniejszych środowiskach, również tam, gdzie jest ona odrzucana lub traktowana obojętnie. Nie jest możliwe spotkać Jezusa i nie opowiedzieć o Nim innym - mówi Ojciec św. Nie zachowujcie więc Chrystusa dla was samych! Dzielcie się z innymi radością waszej wiary. Świat potrzebuje świadectwa waszej wiary, z pewnością potrzebuje Boga” (homilia, 21.08.2011). Nasza wytrwała postawa autentycznego przylgnięcia do Chrystusa może stać się pomocą w umocnieniu wiary, dla tych którzy się chwieją, a dla tych którzy stracili wiarę, może być pomocą w odnalezieniu drogi prowadzącej do Betlejem, aby mogli na nowo spotkać się ze Zbawicielem, odzyskać wiarę, sens życia i z radością głosić, że dla nich narodził się Jezus.

Dziękując dobremu Bogu za dar Wcielenia Jego Syna życzmy sobie nawzajem radosnego przeżywania czasu Bożego Narodzenia. Niech Dziecię Jezus błogosławi Kochanym Siostrom i wszystkim Drogim Członkom oraz Członkiniom Wspólnoty Apostolskiej św. Elżbiety, niech napełnia każdy dzień pokojem, umacnia wiarę, potęguje miłość, wzbudza w sercach entuzjazm i niezależnie od okoliczności, niech pomaga czynić życie szczęśliwym. Niech w nadchodzącym Nowym 2018 Roku Bóg obdarza nas obficie swymi łaskami i uczyni z nas świadków Jego miłości.

Łącząc się duchowo u stóp Bożej Dzieciny przesyłam wiele serdecznych pozdrowień od Sióstr Radnych Generalnych i wszystkich Mieszkanek naszego domu,

oddana w Panu
S.M. Samuela Werbińska
przełożona generalna

Powrót na górę

KONTAKT

DOM GENERALNY 
Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety
Casa Generalizia delle Suore di S.Elisabetta
via Nomentana 140,
I - 00162 R O M A
tel. 00390686388989
fax. 00390686320635                
generalat.csse@mclink.it                            
http://www.selzbietanki.com

Adres do wysyłania artykułów i zdjęć na strony:
asumptabalcerzak@gmail.com 

STRONY ELŻBIETAŃSKIE NA ŚWIECIE